ผมลองอ่าน SAVE168F โดยไม่ตัดสินแต่ละหน้าแยกกัน แต่ดูว่าทั้งเว็บไซต์เชื่อมต่อเป็นระบบหรือไม่ ผลที่ได้คือบางหน้าทำหน้าที่เป็นจุดเริ่มต้น บางหน้าทำหน้าที่อธิบาย และบางหน้าทำหน้าที่กำหนดขอบเขต
ตัวอย่างที่เห็นชัดคือหน้าแรกไม่ได้พยายามอธิบายทุกอย่างจนจบ แต่ส่งต่อไปยังหน้าที่เจาะลึกกว่า ส่วนหน้าข้อตกลงและนโยบายก็ช่วยรองรับข้อมูลที่บทความทั่วไปไม่ควรอธิบายแทนทั้งหมด
จุดแข็งของรูปแบบนี้คือผู้อ่านสามารถไล่จากภาพรวมไปสู่รายละเอียดได้ แต่จุดอ่อนคือคนที่ไม่กดอ่านต่ออาจได้รับข้อมูลเพียงบางส่วน ผมจึงมองว่าเว็บไซต์ลักษณะนี้ต้องใช้ด้วยพฤติกรรมแบบ “อ่านเชื่อมโยง” ไม่ใช่เปิดหน้าเดียวแล้วสรุปทุกอย่าง
โดยรวม ผมให้คุณค่ากับความต่อเนื่องของข้อมูลมากกว่าความยาวของบทความ เพราะต่อให้เนื้อหายาว หากแต่ละหน้าพูดซ้ำกันก็ไม่ได้ช่วยอะไร แต่กรณีนี้แต่ละหน้ามีบทบาทต่างกันพอสมควร จึงทำให้เส้นทางการอ่านมีเหตุผลมากขึ้น